Oud-student onderwijsbuddy minister Van Engelshoven

Leerkracht Talitha Jacobs, oud-student van Pabo Den Haag, is sinds februari de onderwijsbuddy van minister Ingrid van Engelshoven. Ze zal regelmatig met de minister praten over haar ervaringen als pas afgestudeerde leerkracht. Talitha houdt voor ons een blog bij en vertelt hoe dat gaat, een minister die als ‘vlieg op de muur’ met je meekijkt.

Woensdag 19 februari. Ik werp een zenuwachtige blik op de klok. Het is tien voor acht. De dagagenda voor de kinderen staat gereed op het digibord. De woordzoekers voor de taalles zijn geprint. Nog even snel naar de wc en dan haast ik mij een weg naar beneden. Want de minister komt.
Om vijf voor acht sta ik voor onze deur te wachten. De directeur loopt langs en vertelt dat hij Ingrid van Engelshoven net nog in het nieuws heeft gezien; ze heeft zojuist een regeling getroffen voor een financiële tegemoetkoming voor docenten die bereid zijn een tweede onderwijsbevoegdheid te halen. Ik voel mij nog een stukje trotser dat zij vandaag langskomt op onze school in de binnenstad van Den Haag en dat ik het komend half jaar haar onderwijsbuddy mag zijn.
Het is even over acht en passerende collega’s wensen mij veel plezier. De spanning stijgt. Er gaat van alles door mijn hoofd. Wat bespreek je met een minister van onderwijs? Dan besluit ik alles los te laten. Geen zorgen. Ik ben op alles voorbereid. Dat is iets dat ik zeker heb geleerd in mijn eerste jaar als leerkracht; het beroep van juf (of meester) is tenslotte zo onvoorspelbaar en dynamisch als het maar kan. Het voelt een beetje als een potje tennis. Je weet dat die bal elke keer opnieuw terugkomt, maar je kan niet voorspellen uit welke richting.
Ditzelfde vertel ik aan de minister. ‘Juf’ Ingrid schudt de kinderen bij binnenkomst aandachtig de hand en zij stellen zich netjes aan haar voor. Ik ben een trotse juf, helemaal wanneer ze zelfstandig beginnen te werken aan hun portfolio’s en ik de kans krijg om wat vragen van de minister te beantwoorden. Ze vertelt dat ze het knap vindt dat ik de leerlingen zo rustig aan het werk houd en is erg benieuwd naar mijn ervaringen met de verkorte deeltijd-variant van de Pabo.
Ik deel met haar dat ik er spijt van heb dat ik in het eerste jaar van mijn studie niet meer dan een dag per week stage heb gelopen. Pas tijdens mijn LIO besefte ik hoe fijn het is om meerdere dagen achter elkaar de klas te draaien en het effect van je lesgeven te zien. Maar aan de andere kant heb je als deeltijder veel ballen hoog te houden: zelfstudie, colleges, een bijbaan waarmee je de studie kan bekostigen en vaak ook nog een gezinsleven. Roosterconflicten. Dit is de belangrijkste reden waarom veel van mijn oud-medestudenten zijn afgehaakt.
Maar ook na het afstuderen is de situatie soms lastig. Van oud-medestudenten begrijp ik dat veel startende leerkrachten tijdens hun eerste jaar aan hun lot worden overgelaten, simpelweg omdat er niet genoeg personeel is om hen goede begeleiding te bieden.
Het is dus een serieus probleem. Het lerarentekort. Ik ben dan ook dankbaar dat minister Ingrid van Engelshoven tijd heeft vrijgemaakt in haar eigen rooster om de komende maanden als ‘vlieg op de muur’ mee te kijken in mijn klas. Ze stelt tijdens haar bezoek vooral veel vragen en luistert aandachtig naar wat ik te vertellen heb. Dat zouden meer professionals moeten doen. Zodat iedereen kan zien hoe dynamisch en uitdagend het beroep van leerkracht is. En zodat wij leerkrachten weten dat er mensen achter ons staan. Dat is een fijne gewaarwording. Zeker wanneer die bal even keihard op je afkomt.

In dit artikel vertelde Talitha over het gesprek dat ze in januari dit jaar samen met meerdere oud-studenten met de minister had.